Powrót do Japonii

Był gorący, letni dzień. Hikari wysiadła właśnie z samolotu i była niesamowicie szczęśliwa z powrotu do Tokio. Nie mogła się doczekać spotkania ze swoimi przyjaciółkami: Lizzy i Yuki, bo dziewczyna mieszkała przez kilka lat w USA. Miały się spotkać jutro, koło południa, więc Hikari mogła spokojnie odpocząć i się rozpakować po długiej podróży. Blondynka mimo iż była w stałym kontakcie z dziewczynami, zdążyła się za nimi stęsknić. Tak samo jak za ojczyzną. Kochała Japonię i Tokio, więc nie była zadowolona, że ostatnie miesiące musiała mieszkać w stanach. Jedyną rzeczą, która jej przywracała radość to koszykówka. Jeszcze w Tokio nauczyła się grać i pokochała ten sport. Jej styl był niesamowity i była w tym naprawdę dobra. Nie potrafiła myśleć o niczym innym, a jak widziała jakąś rozgrywkę, od razu była gotowa dołączyć. Gwiazdy lśniły na ciemnym niebie, czemu przyglądała się Hikari, która nie mogła zasnąć. Była zbyt podekscytowana jutrzejszym spotkaniem. Dziewczyny zaplanowały przyjacielski mecz na cześć powrotu przyjaciółki do domu. Na samą myśl o koszykówce krew w nich wrzała. Kochały ten sport jak nikt inny. Przynajmniej tak im się zdawało.

Było słonecznie, co wprawiało w lepszy humor trzy dziewczyny śpieszące się na spotkanie. Pierwsza na spotkanie przyszła Yuki. Niebieskie włosy były spięte schludnie z tyłu głowy, brązowe oczy świeciły radośnie, a sportowy, swobodny stój był i praktyczny i ładnie wyglądał. Z oddali usłyszała lekko zdyszany głos.

-Yuki-chaaaaan! - W jej stronę biegła dziewczyna o blond włosach i oczach w odcieniu jasnego fioletu.

-Hikari-chaaaaaan! - Brązowooka z radością podbiegła do niej i ją przytuliła. Chwilę później w ich stronę podbiegła Rudowłosa dziewczyna o zielonych oczach. Czyli nie kto inny jak Lizzy.

- Lizzy! - Rozległ się pisk koleżanek i po chwili stały we 3 ściskając się mocno. Gdy się od siebie odsunęły, Yuki się odezwała.

- To skoro się już przywitałyśmy, to idziemy na spacer i pogadamy o dawnych czasach!

- Ja jestem za. Mam ochotę troszkę powspominać. - Blondynka uśmiechnęła się.

- Pewnie że tak! A po drodze idziemy na CIACHO! - Rudzielec podskoczył w miejscu rozbawiając przyjaciółki. Rozmawiały i spacerowały dobre dwie godziny, do czasu, jak Yuki zauważyła boisko do koszykówki, a na nim grupkę grających chłopaków. Jednego z nich poznała po krótkich, granatowych włosach i ciemnej karnacji. Postanowiła podejść i popatrzeć jak grają. Nie tylko niebiesko włosa kogoś rozpoznała. Lizzy zauważyła wysokiego okularnika o zielonych włosach, który bez przerwy poprawiał oprawki na swoim nosie. Tylko Hikari nie wiedziała o co chodzi. Dziewczyny co prawda opowiadały jej o pokoleniu cudów, lecz nie miała okazji ich poznać. Stały dobre 5 minut przy bramce wejściowej i obserwowały poczynania graczy. Granatowo włosy zorientował się, że ktoś ich obserwuje. Zażądał przerwy i się rozejrzał, by po chwili zauważyć "stalkerów".

- Yo Yuki. Co tutaj robisz? - Zapytał zdziwiony chłopak.

- A co, Aomine-kun, to już nie wolno popatrzeć jak grasz w kosza? - Powiedziała ironicznie Yuki.

-Nie, no, można... - Zdziwił się postawą dziewczyny, przez co nie wiedział jak jej się odgryźć. W tej samej chwili Lizzy podreptała do chłopaka w okularach i z całej siły klepnęła go w plecy w ramach przywitania. Od tak męskie przywitanie.

-Shin-chan! Widzę, że jednak grasz z Aomine! A zarzekałeś się, że nigdy więcej! - Zaśmiała się zielonooka.

-Nie nazywaj mnie tak! I to nie jest twoja sprawa. - Warknął Midorima poprawiając okulary, które spadły przez siłę ataku dziewczyny. - I przestań mnie bić, bo pożałujesz.

Hikari stała za niebiesko włosa i się przyglądała. Przypomniała sobie, jak dziewczyny o nich opowiadały. Ten zielonowłosy ważniak w okularach, to Midorima Shintaro. .Chłopak gadający z Yuki to Aomine Daiki.. Trzech chłopaków stało ciągle na boisku i przyglądali się całemu przedstawieniu. Ten słodki blondasek to Kise Ryota. Pracuje w modelingu, bo fioletowo oka nie raz widziała go w magazynach modowych. . Wysoki, fioletowo włosy, znudzony gostek to zapewne Murasakibara Atsuchi . Nic dziwnego, skoro w ustach miał jakiegoś batonika, a na ławce, leżała torba, z której wystawały jakieś papierki. Mimo wszystko był nie źle zbudowany. Hikari spojrzała na ostatniego z przyglądających im się chłopaków z pokolenia cudów. Pan kapitan Seijuro Akashi. 

- Aomine-kun, może dziewczyny zagrały by z nami mecz? - Odezwał się jakiś nieznany głos. Hikari odwróciła głowę w stronę niebiesko włosego, na oko miłego chłopaka. A ten skąd się tutaj wziął?! 

- Świetny pomysł Kuroko! Z chęcią skopiemy wam tyłki panowie! - Zaśmiała się Lizzy i przybiła piątkę niebieskookiemu.

- Prawda Tetsu, dobry pomysł. Trzeba laskom utrzeć nosa. - Aomine zerknął z góry na Yuki, która przybrała wyzywającą pozę.

-Zgoda, pobawię się troszeczkę z Aomine-kun. - Uśmiechnęła się szyderczo posyłając wspomnianemu ten sam szyderczy wzrok co on.

- To gramy 3 na 6 ? Ok, damy radę. - Prychnęła z zadowoleniem zielonooka dziewczyna. Reszta też bez problemu zaakceptowała ten pomysł. Lizzy zdjęła sportową bluzę i rzuciła na ławkę, co zrobiła reszta dziewczyn i poszły na środek boiska.

- To zaczynamy. -  Ruda dziewczyna, jako kapitan damskiej drużyny wyrzuciła piłkę i zaczął się mecz.

CDN